حزب مردم بلوچستان Balochistan People’s Party بلوچستانءِ اُستمانءِ گــَل

شیہ مرید (3)

سیمی بھر

نرمین بھارگاھی ھورے شنزگا اَت و دلنشینین گواتے کشگا اَت ـ چہ مریدءِ دلبرّیں زھیراں ھانی سک تکانسرت ـ بُرّے دزگھاری زرت و چہ بازارءَ درکپت و ریکے سرا نشت و بادمین چمانی دیم پہ زرا شانک دات اَنت ـ گِندگا بوجیگے کورّگی ترد جنان و موجانی سرا سرّان و پہ زراب پیداگ اِنت ـ

بوجیگ آتک و تیابءَ لنگر کت ـ حجی حاجیاں بازارءَ شنگ بیت اَنت ـ ھرکس گشت کہ کابلی میاہ اَنت ـ مرید نشت بازارءِ کنکا و کچکول دستءَ کت و دیم پہ چاکری ماڑیءَ رھادگ گپت ـ گوں عاجزیں پریاتاں اللہ کشان و ھانیءِ کلءِ دپا منزل کت ـ

ھانی آییءِ اللہ و پریاتءِ پسہءَ گشت: او مسکینین پکیر بس کن عاجزیں پریات و اللہءَ کشگاں ـ اشتاپ کن بدے مریدءِ ھالانءَ ـ اگر مریدءِ وشیں ھال و اھوالان اوں بدئے، کولنت منءَ تلاھیں دُورّان کشاں چہ گوشان، پونزءِ پُلُک و دستءِ سنگھاں، پادءِ پادیگ و نگرھیں مودبنداں، اے درستاں بخشان و ترا داد دیاں، ابید چہ مالاں اَنگت سرا ھم پہ مرید کربان کنان ـ

ھانی پدا پریات کنت و گشیت گوں پکیرا: نون بس کں عاجزیں پریاتاں پکیر، گَل کن و بچکند بدے وشیں اھوالاں ـ

پکیر سرا چست کنت و گشیت: بی بی من شیہ مرید نامیں مردے ندیستگ! بوجیگ ماں زرا سک بازاِنت و دریا مزن و جھلیں دریایے، بلے بی بی شیہءَ پرچے زھر زرتگ؟

ھانی نشت گوں پکیرا درد و دل کت و گشتی، گوشدار کہ کسھاں کاراں ـ

مردے ھست اِنت نام اِنتی چاکر، سکین رپک باز و دلارے ـ رندانی سریں سروک اِنت ـ یک روچے دیوان کنت و شرط بندیت، جاڈوءِ تاسوکیں بچءِ سرا باھینیت ـ ھیبتان بیبگرءِ بگا زنت ـ لانگواں مست کنت و مریدءِ جشتارا پُلیت ـ

مریدءِ جان و جگر روک بنت و چہ دلءِ جھلانکیءَ اُپارگے کشیت و دست ماں کونڈان جنت و چست بیت ـ ھانی کوڈیءِ چہ چاکرءِ گندماں پُرّ کنت و پہ آیی شھاریت، بلے پکیر چمانءَ جنت آییءِ چمانی تھا و دانانءَ ھچ نہ چاریت ـ اَناگاہ سازیں رسیت شک کنت ـ نھرّ کنت پکیرا و گشیت: اِشی میایے نہ اِنت دان پنڈیں، ٹگ و کابلی سراپے ـ

ھانی نھرّ کنت سازینءَ و گشیت: بس کن ھرّگیں نیلگ سر ـ کور بات اَنت تئی دوئیں دیدگاں ـ زاناں مرید تیگ اِنت؟ من پہ آیی کندگے مھتاجاں! تو و ٹگیں گوھر و رنگ بازیں سمّی سے ایں چاکرءِ دلاراِت و چوش کہ بلاھے پرچے منی جانءَ اِت؟

سازیں دو دست کنت ھانیءَ، ھانی گوں دانان کپیت ـ پکیر ھانیءَ چست کنت و تونیگیں دلءِ سرا داریتی ـ ھانی وتا چہ پکیرا گیشینیت ـ پکیر پشت کنت و  رھادگ گریت ـ ھانی آییءِ رواجا پجاہ کاریت و پدی کپیت ـ پکیر روت و پدا بوجیگءَ سوار بیت و دیم پہ مکہءَ روت ـ ھانی پدا گوں پیشیگیں ارمانان نندیت و گریت ـ توار کنت کلاتءِ کاڈانءَ و گشیت: بیااِت او ماھیں جناں ـ بیااِت گوں شما عرض اِنت منءَ ـ برواِت میر چاکرءَ منّت کن اِت و بگشیتی، تو راجءِ کماش و مسترءِ ـ مزنین نام و ننگے واھندءِ، بلے سکین بدیں کارے تو کتگ! زوت کن و منی سوناں بدءِ ـ تو گوں برّے دلارا پہ من ٹوھیں زلمے کتگ ـ گوں اے جُڈالءِ قوم و سیاداں ـ دلار و ٹگیں سیھراں ـ کجا ملکءَ مھلوکءِ جنکانءَ پہ شرط براَنت؟ تا آ روچی کہ من اِش گوں تو نکاح کتگ، من چہ تو جدا وپتگاں ـ چہ تئی کشا دیر بیتگاں ـ تئی دلءِ مراد پورہ نہ بیتگ اَنت و من چہ گماں پیر بیتگاں ـ چاکر سی و دو سال گوستگ، منی ڈکمیں مود راست بیتگ اَنت ـ زلپ و ماپران گیمرتگ اَنت ـ گجگیں گوراوں ایر مرتگ اَنت ـ جنکانی دل وش اِنت، میتگ و بازاراں ترّاَنت و سیل کن اَنت ـ بانوری وتا سمبھین اَنت و وتی مردانی کشءَ وپتگ و وشیں واب جن اَنت ـ بوس چہ شھدیں دپان اش چن اَنت ـ چاکر تئی آروسی گود و پرداچ اَنگت ماں ھما بگچھاں بستگ اَنت ـ سھر و زیور دنز گپتگ اَنت ـ گلیپ و منجلان یک کرّا کپتگ اَنت ـ آبرشمیں گُد کھن بیتگ اَنت ـ چاکر! باور کن کہ من اَنگت تئی یاتءَ نہ اں ـ زیت کن منی سوناں بدءِ ـ

چاکر دست ماں ریشان جنت و گشیت: نوں چدو گیش اوپار نہ بیت ـ بیا کہ تئی سونانءَ دیاں ـ

چاکر سے اشرفی چہ کیسگءَ کشیت و توار جت مولدءَ ـ بیا مولد اے سے اشاں بزیر و برو ھانیءِ دیما شھار و بگشی تو پہ من مات و گھارءِ، چہ من رکستءِ، ھر نیتے دارءِ بدار ـ

ھانی کہ اے ھبرا اِشکنت سک گل بیت ـ سھبءَ کہ چہ وابءَ پاد کیت، گندیت وتی پتءِ شوانگا گشیتی: او بابکءِ مالءِ شپانک تو کہ مالاں چراگاں برے ـ بچار اگر تو دیست یک رمبے دیوانگیں پکیر، مردے گوں اے پکیراں گون اِنت ـ پشکی آستیگ پر نیست ـ شلورءِ پانچکانی درتگ اَنت ـ دیوانگ اِنت، دپی گج و لیتار اِنت ـ مدام ھانیءِ نامی دپ اِنت ـ تو کہ اے مردءَ دیست امبازی کن، پیشانی دروت بدے و بیاری منی کلءِ تھا ـ

شوانگ ودار کنگا اَت کہ اَناگاہءَ رمبے پکیر آتک ـ شوانگ کپت ھما مردءِ پدا کہ ھانی نشانیاں داتگ اَت ـ پکیر چو دیوانگاں چک جت و گشتی: تو کئی، پرچے کدینءِ منی تاجگیں ٹپاں ـ بند بنداوں سوچنت و داگ داتگ اَنت ـ

شوانگا امباز کت پکیرا و ھانیءِ پیگامی داتنت و زرت و آرتی میتگا ـ

پکیر کہ ھانیءِ کلءَ آتک، ھانی گنوکانی پیما امباز کت وتی دیوانگا و بوس چہ آییءِ دپ و پیشانیگاں زرت ـ شریں دمانے دل پہ دلءِ سرا ایر کت و نشت و گشتی: بیا او مرید مردانگیں، بیا او مرید شاھانگیں ـ بیا دور پہ دوبار آتکگ اَنت ـ سیرءِ گُد و پرداچ تئی من پہ مراد دوتکگ اَنت ـ

ھانی توار جنت وتی ترو و ناکو واتکانءَ و بازارءِ مرمانءَ و گشیت : بیااِت منی دوستءَ جان شود کن اِت ـ شیریں یلءَ سالونک کن اِت ـ عطر بریچ اِت ماں پاگ و چوٹواں ـ ھانی وت ھم چست بیت و سر و جان کنت، نیلگیں مودانءَ سیاہ کنت و وتا بانوری سمبھینیت و شریں پچ و لباسے کنت، سھت و زیوراں پر کنت و گوں مرید زان پہ زان بیت و گلایش کنت مریدءَ ـ بلے مرید پہ زھر چنڈیت ھانیءِ دستءَ و گریت و گشیت: ھانی گوں مں نزیک مبو! کہ منی تاجگیں ٹپ کُداَنت ـ منی بند و بوگ داگ داتگ و سوچنت ـ تو ھر چی کہ بگوشے، من ترا باور نکنان ـ

مرید زھر گریت و چست بیت و گشیت: آ زال کہ مرداں گپتگ اَنت، چیر چادراں برتگ اَنت، دست و گلایش بیتگ اَنت، نرمیں گوراِش ھارینتگ اَنت ـ ـ ـ ـ ـ ـ ھانی آییءِ ھبرا گڈیت و پسہ دات: او شیہ مرید، او شیہ مرید، او شیہ مرید دیوانگیں، لاپی گنوک چارماھگیں، آ زال کہ مردان گپتگ اَنت، چیر چادراں کنزینتگ اَنت، نرمیں گوراِش موڈینتگ اَنت، گور چہ گڑاں شورینتگ اَنت، گڈا بچ و جنک اِش آرتگ اَت ـ مرید کواَنت منی بچ و جنک؟ مرید منءَ پیشی یاتاں مدے! تو چہ وسوساں پیر بیتگءِ و چہ منی گورا دیر بیتگءِ ـ

مریدءِ شگانان ھانیءَ سک تورینت ـ چست بوت و گشتی او شیہ مرید دیوانگیں آ کساں کہ شرط جن اَنت، قول و قرار کن اَنت، لانگواں داد داینت، وتی دستءِ سلاہ دینت، لانکءِ دو گوشیں ھنجران، اپساں گوں تازی کورّگاں یا بَگ و جُڑاں، مرداں چشیں چیزاں داد دینت ـ تو دیست کہ لانگو پہ رپکے اتکگ اَنت ـ میرچاکرا لب و ملام داتگ و راہ داتگ اَنت ـ مرید وھدیکہ لانگواں چشیں گپے گوں تو کت، تو وتی لانکءِ ھنجر بکشتیں و آیانی زباں چہ نُکا برّتیں ـ بل کہ آیان تچان شت و گوں چاکر گونگی کتیں ـ مرید تو پولنگے جھانءَ ایر کت ـ

مریدا ھانیءِ گپ پہ شری گوش داشت اَنت و دلا ھیالی کت و زانتی کہ من مزنیں ردیءِ  کتگ، ھانیءَ ھچ ڈولیں میارے نیست اِنت ـ کسہ چہ ھمدا آسر بوت ـ مریدءَ ھانی امباز کت و بوس چہ ھیرواریں دپا گپت و تھتءِ بوپءِ سرا واپینت ـ

 اے کسہ چہ میراث کتابءَ زورگ بوتگ ـ اگر ھر ڈولیں کمی و گیشیءِ ھست اِنتی، پیشءَ پیش چہ بلوچ راجءَ پھلی لوٹان و شمئے سر و سوجانی رھچاراں ـ

ناصر محتشمی

3،3،2007