مم ءَ ، مرد ءِ زندمان ءَ په مرادیگ ات ، آتک مرد ءِ وَٹّ ءَ _ کِـرّ ءَ _ ، و گوئشت ئی :
_ منی دلدوستیں همساهگ ، بیا که ما سَنگت بئیں و هوری ءَ کار کنیں .
_ اے چون بیت ! من و تئی سنگتی کجا بیت ! تو پیکه گوں وتی بـَلّ و براتاں سنگتی کن ئے . تو ممے ئے ، ممے پر وتی سنگتی ءَ ودی کن ! تو وتی لبز ءَ داشت نه کن ئے .
مرد ءَ پَسو دات .
مم گوئشت :
_ نه ، چو نه انت ؛ من وتی هبر ءَ اوشتاں . من وتی لبز ءَ نه وراں و منی دلی سنگتی اے . من ٹـَگـّـیں روباه و گرکے وا نهاں که هبر ءَ پُشت کناں ! بیا که ما هوری ءَ کار ءَ کنوں .
_ نوں جوان انت بیا ! مرد ءَ جواب دات.
دست اش دات و هم سَنّـَـت بیت انت .
هو ،بهار بیتگ ات. مرد ءَ جـُگ ، کـَـمِیر و مَرزن ءِ تیاری ءَ گلائیش بیت . مم ءَ چه جنگل ءَ پر آئیا لـَـٹ و بَندوکاں ، پروشگ و سندگ و آران ات . ننگار و مرزن تیاربیت انت ، پَشت کـَپت ننگار کنئگ و شوم جنئگ . مرد گوئشت :
_ نوں مَملــُک ، هنون هِیلـَه _ همت _ کن که ڈگار ءَ شوم کنوں .
مم آتک ننگار ، و مرزن ءَ زرت انت و پَشت کپتگیں چیزاں مرد زرت انت و هوری ءَ ڈگار ءَ شُت انت . ڈگار ءَ ، جُگ ءِ بند ءَ مم گپت و کوپگاں کت و مرد ، دستگ ءَ دست ءَ کت و کـَمیر ءِ سر ئی ڈگار ءَ بُـڈینت . مم ننگار ءَ کشّان ات و مرد دستگ ءَ داران ات ؛ و ڈگار ءِ لاپ تَل ، و دِرّاں بیت .یک شومے وَدی بیت ، دو ، سے ، چار و مم سوج کت :
_ باریں پهکاں شوم کنوں ؟
_ چوں بارین _ مرد جواب دات _هنگت _ انگت _ پیکه تاں آهر ءَ ، ده و دو بر به رواں !
مم ، چه کار ءَ سک ژَنْد و ژَکـَل بیت ، هنچو که شوم ءَ چه رند ،هَموداں ڈگار ءَ دراج بیت . مرد ءَ چاشت آرتگ ات ؛ وَت نِشت و چاشت _ سُبارگ _ وارت انت و وتی سنگت ئی هم وارینت .رندا ، وتی سنگتی گوئشت :
_ نوں ممـلـُک ؛ ما دَم و ساهی _ آرام _ کت . پیکه چه دومی نیمگ ءَ ، ما ڈگار ءَ شوم به کنوں و ڈگار ءَ بر تَرین اوں . و پدا و دومی گـَشت ءَ ، چه دومی نیمگ اش شوم کت .
_ بَس و جوان انت _ مرد گوئشت _ باندا بیا که ما تهماں کاراں و شَلـْـگـُمان ءَ کِشاں. بلے مه شموش ئے که لبز و زبان ءِ بها ، چه زَرّ گیش انت .بیا که من و تو ، پیسر و چه پیش ءَ به گیشیناں که ڈگار ءِ براں ، من و تو چونکائیا بَهر و بانگ کن اوں ؛ که کیا چے رَسیت انت ،پهکاں بهر کن اوں ، یا نیم اش کنوں ، یا کیا سَربُر و تاک ، کیا بن رَسیت ...
من سربر زیراں ! مم گوئشت .
_ نوں جوان انت _ مرد ءَ دومی رندا گوئشت _ تئی تاکاں و سربُر انت و منیِ بُن و آهُنڈ انت .
هنچو که مَــنّـت اش ، هَنچش کت . دومی روچ ءَ شَلگم ءِ تُهم اش شانت انت و ڈگار اش راست و مَرزن کت .
زردبهار بیت ، پیکه شَلگماں ، چه ڈگار ءَ گوجگ و نزآرگ به بنت . گـُد اش گورا کت انت و تیاری اش گپت و مئی سنگتاں آتک انت ڈگار ءَ ، چه ڈگار اش گوتک و یکجاه کت انت . چارت اش که هچ چیز پَشت مه کپ ایت .
مرد ، مم ءِ بهر ءَ جتا کناں بیت . سر و تاکاں بُرّگ انت په مم ءَ و بُناں وت یکجاه کناں و لوگ ءَ بَراں بیت .مم هم وتی تاکاں یکجاه کناں و په جنگل ءَ کشاں و برت انت و کـُڈ ءَ مُچ و یکجاه کـُت انت.نوں تام ئی چَشت انت ، تام ئی هم دوست نه بیت انت !...
شت مرد ءِ لوگ ءَ و چه تاگ ءَ چارت ئی ، مرد ءَ یک دیگے شلگم گرستگ ات ، و هنچو په وَشتامی وران ات . « جوان انت _ مم پگر کناں بیت _ دیما من تجربت زیراں و هُژیارتر بیان !»
بهار بیت ، مم چه واب ءَ آگه بیت و پاد آتک، سک شدیگ ات ، لاگر و بارگ بیتگ ات ، اپدا شت که گوں همساهگ ءَ کار به کنت ؛ گـَلِه به کِش انت و جُگ و ننگار اش تیار کت انت. مم په دِرِکّ و اِشتاپی ءَ ، جگ و ننگار ، ڈگار ءَ برت انت ، ڈگار ءَ شوم جناں و راست کناں بیت تاکه رو تهار بیت . شُت مردلک ءِ نیمگ ءَ .
مرد ءَ نگن وارتگ ات ، مم ئی هم چیزے دات . هردوئیں وپت انت و آرام اش کت. مرد که چه واب ءَ پاد آتک، مم ئی توار کت و چه واب ئی پاد کت :
_ پادا دگه ، پادا که ڈگار ءَ بـِرتَریناں .
دگه کارے وا نیست ات ، مم کار ءَ گلائیش بیت ! هنچو که شوم کـُٹ ات ، مم گوئشت :
_ نوں همساهگ ، هبر و لـَبز ءِ بها چه زرءَ گیش انت . بیا که هنوں گپاں گیشیناں و راست کناں . اے بَریں بَر و سَر تئیگ انت و بُن منیگ انت . جوان انت تو مَنّ ئے ؟
_ جوان انت _ مرد ءَ پسو دات _ بُن تئیگ انت ، سر منیگ انت !
دست اش دات و سَـنَت اش کت . ایدگه روچیں گهتریں تهم _ توم _ اش آرت انت ، ڈگار اش اَپـَدا هما جاهاں که شوم نه بیتگ ات ، یا شوم جوان کـَڈ و جهل نه ات ، شوم جت ، بند اش کـَشِّت انت و شَرّی ءَ کِشار اش کت ، پرچاکه هَنّوں بُناں مملـُک بَرَگ ات و سربر ءَ مردلک !
جوپاک ءِ وهد بیت که گلهاں به رُن انت و به مُش انت . مرد ءَ کار ءَ گلائیش بیت ، گله روت انت ، جوهاں کت انت ، مُشت انت ، گوات کت انت و داناں هَشّی ءَ په آرت کنئگ ءَ برت انت . مم هم وتی بَهر ءِ زیرگ ، چـِنئگ و گوجگ ءَ گلائیش بیت . گله ءِ بُنڈ و چرکاں ، چه ڈگار ءَ کـَشاں بیت . مزنیں ڈکے ، ڈگار ءِ نیام ءَ جوڑ بیت .مم آهان ءَ جنگل ءَ وتی لوگ ءَ کشاں و بَراں بیت . بهک ئی آرت انت ؛ گڑاں درچکے ءِ بُنڈے ءَ نشت که ژندی ءَ در به کنت و وتی کار ءِ آسر ءَ چاران بیت .
گڑاں گله ءِ چرک ئی زرت و دپ ءَ کت و جاپت ! _ اوه که چون بے تام و بد تام انت ! جـِک ئی هم جات انت ، اے هم بے تام اتنت !
مم شت مرد ءِ کـِرّ ا ،چه تاگ ءَ چاراں بیت ، مرد پَرزونگ ءَ نشتگ ات ، گله ئی ناناں گوں مستگ _ بستگ _ ءَ ورگ ات و دستاں گوں ، ریش و بروتاں چَرپ و ساپ کنئگ ات .
« گندگ بیت که منی بَهر همیش انت _ مم پگر کنان ات _ پرچا منی کار ءَ سیت و پائدگے نیست ؛ سربُر ءَ بَراں ، هم بے کار انت ؛ بُن ءَ من زیراں ، هم بیکار انت و ورگ نه بنت ! »
گڑاں گوں همے جَؤریں هیالاں ، سرجمیں زمستان ءَ وتی کـُـڈ ءَ وَپت و واب کت . چه هما روچ ءَ اینگـُر _ اینگو _ ، مرد ءِ کِرّا په کار ءَ نه شت . چه بے پَـکاریں کار ءِ شُد کـَشّی ءَ ،هما گهتر انت که یک پَهلوگ ءَ ، واب کنوں .